Για μια ανοιχτή, μαζική και με χρονική διάρκεια καμπάνια ενάντια στα κέντρα κράτησης προσφύγων και μεταναστών με στόχους: το κλείσιμο των κέντρων κράτησης, την κατάργηση της μακρόχρονης κράτησης προσφύγων και μεταναστών σε κέντρα κράτησης και αστυνομικά τμήματα, την άμεση χορήγηση πολιτικού ασύλου σε πρόσφυγες, συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων από εμπόλεμες περιοχές (π.χ. πρόσφυγες από τη Σύρια), και την ελεύθερη πρόσβαση σε όλους τους χώρους κράτησης ιατρικών και νομικών φορέων, μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και αλληλέγγυων συλλογικοτήτων. Η καμπάνια είναι ανοιχτή σε κάθε πολιτικό και κοινωνικό χώρο, αλλά και ευαίσθητο απέναντι στο ζήτημα πολίτη, συμπεριλαμβάνει προσφυγικές και μεταναστευτικές οργανώσεις, αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές συλλογικότητες και στέκια, συγκροτείται πανελλαδικά, απευθύνεται στο διεθνές κίνημα, ιδιαίτερα του Ευρωπαϊκού Νότου και της Βόρειας Αφρικής, αξιοποιεί κάθε δυνατότητα θεσμικής παρέμβασης και, παράλληλα, οικοδομεί προϋποθέσεις κινηματικής δράσης, δεν λειτουργεί «διά αντιπροσώπων», αλλά με συνελευσιακή διαδικασία, με στόχο τη δημιουργία ανοιχτών πρωτοβουλιών τουλάχιστον στις περιοχές που υπάρχουν κέντρα κράτησης.

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

03/06/2014: Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης



Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης, Τρίτη 3 Ιουνίου Θέατρο Εμπρός
Ο έλεγχος των συνόρων και η καταστολή της μετανάστευσης μεταμορφώνει τους μετανάστες/ριες σε αντικείμενα και υποκείμενα του φόβου. Ορατοί για τους μηχανισμούς του κράτους όταν πρέπει να ενσαρκώσουν τον κίνδυνο και την απειλή και αόρατοι όταν βρίσκονται έγκλειστοι επ’ αόριστο στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης, όταν δολοφονούνται από φασίστες, όταν σκοτώνονται στα σύνορα, όταν δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες.

Τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης –περισσότερο από το να σταματούν τους μετανάστες χωρίς χαρτιά- αποτελούν χώρους καθυπόταξης των σωμάτων, χώρους που στόχο έχουν τον παραδειγματισμό και την πειθάρχηση τόσο για τους «εντός» όσο και για τους «εκτός» των ορίων τους. Άλλωστε, το νήμα που μας συνδέει με τους μετανάστες είναι η ίδια η καταπίεση της εξουσίας, η επέκταση της κατάστασης εξαίρεσης σε πολλαπλές πτυχές της ζωής μας.

Οι έγκλειστοι αγωνίζονται καθημερινά με εξεγέρσεις και απεργίες πείνας. Εμείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου